+ اول میخوام درباره فوت پدر بزرگم بگم: نمیدونم چرا اما جز سه روز اول دیگه واسش گریه نکردم شایدم واسه اینه که آمادگی شنیدن این خبر رو داشتم بالاخره سرطان ریــــــــــــــــــــــــه!!! خیلی سخته. امیدوارم روحش شاد باشه.

+من یه پسر دایی دارم که خیـــــــــــــلی دوسش میدارم (سونیا حامدو میگم) آره خیلیاااااااااا. (البته بگم نامزد داره فکرای ناجور نکنین) ۵ شنبه اول دایی جونم اومد اما حامد چون تو شرکت کار داشت نیومد منم کلا دپرس شدم. این ۵ شنبه داییم اومد گفت که حامد نیومده منم دیگه کم مونده بود گریه کنم که در زدن من اومدم درو باز کنم دیدم که بعلههههههههههههههههههه خود خودشه. حالا من تو مجلس ختم جیغو دادو اینا که خیلی خوشحالم که حامدی اومدی. مامانمم هی بهم چش غره میرفت آرهههه!

+ چند روز پیش عجیب هوس خرما کرده بودم مامانمم چون میدونه من اگه بدونم خرما تو خونه هس در عرض دو دقیقه تموم میکنم به روم نمیاره که خرما هست. اره رفتم پیش بابام میگم: بابایی جووووونم! بابام: بله؟ من: میری واسم خرما بخری؟؟؟ بابام: خرما!!! ( حالا بگذریم که کلی اذیتم کرد بعدم گفت): تو یخچال داریم دیگه مامانمم گفت: علییییییییییییییییییییییییییییی! خرما نداریم. بعدم اشاره کرد که بهم نگه که خرما داریم. بابامم که دوس داره یه ذره سر به سر مامانم بذاره گفت: سوین جوونی بپر بریم که تو یخچال خرما هست منم هوس کردم چند تا با چایی بخورم. منم که از این کل کل بین مامان بابام از خنده دل درد گرفته بودم نشستم سر جام. حالا این ور مامانم یه چیز میگفت بابام سر به سرش میزاشت. اینجا که من سر گیجه گرفته بودم ( چون مامانم دنبال بابام میکرد البته با خنده) گفتم: بابا خرما نخواستیم بیخیال دیگه.که دیدم یه بسته خرما افتاد رو پام . ( ددی جووووووووونم نمیدونم تو اون چند ثانیه چطوری اون همه را هو تا آشپز خونه رفته بود برام خرما اورده بود) من به مامانم: مامی خرما نداشتیم دیگه! مامانمم که از این حرکات بابام خندش گرفته بود، گفت: خیله خب دیگه من کم اوردم سوین دو تا بردار ببر بذار سر جاش. منم که عین خیالم نبود با بابام نشستیم نصف خرما رو با چایی خوردیم که مامانم حرص میخورد آخر بابام گفت: خانومم خودتو ناراحت نکن دارم میرم بیرون خرما میخرم. حالا اینورم به من چشمک میزد. آرهههههههه . اینم از مامان بابای ماااااا.

+ عمو بزرگم خونه ما بود سر شام من با پسر عموم ( همونی که بهم میگه شبکه ۴) سر ته دیگ دعوا میکردم اون بشقابو میگرفت ازم به مامانمم میگفت که اون یکی ته دیگا رو بهم نده. آخرش من با التماس: بهزادددددددددد تو رو خدا یه دونه بده دیگه مامان میگه تو نمیزاری من بخورم. بهزاد: بیا این یدونه رو بگیر اما بزار لای دفتر خاطراتت خشک شه بعدا برات خاطره میشه. بهش نگا میکنی میخندی منم که دیگه نمیتونستم حریف زبون این بشر بشم خندیدم و اون ته دیگو خوردم. ارهههههههه اینم از پسر عموی ما.

حالا دیگه فعلا بسه بگذریم که یه روز از زندگی من مثل یه دونه کامل از این رمانای طنزه. اول به خاطر مامان بابام بعدم به خاطر پسر عمو ها و پسر دایی هام که نمیدونم از سر به سر گذاشتن من چرا اینقد لذت میبرن. بهم میگن: نه تو باحالی. جواب میدی اونم باحال آدم باهات کل بندازه کلا حال میکنه. آرهههههه.

فعلا باااااااااااااای دوستای گلم